ਦਾਤਾ ਜੀ , ਜਿੰਨੇ ਤੈਂ ਸੁਆਸ ਦਿੱਤੇ ਨੇ


 ਆਪਣੇ ਦਰ ਦਾ ਬਣਾਲੇ ਭਿਖਾਰੀ , ਜਿੰਨੇ ਤੈਂ ਸੁਆਸ ਦਿੱਤੇ ਨੇ 

ਆਪਣੇ ਰੰਗ ਵਿਚ ਰੰਗ ਕੇ ਲਗਾਂਦੀ , ਜਿੰਨੇ ਤੈਂ ਸੁਆਸ ਦਿੱਤੇ ਨੇ 

ਦਾਤਾ ਜੀ , ਜਿੰਨੇ ਤੈਂ ਸੁਆਸ ਦਿੱਤੇ ਨੇ 


ਹੱਥ ਰੱਖ ਦੇ ਤੂੰ ਸਫਰ ਟਪਾ ਦੇ , ਕੀਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਕੌਲ ਪੁਗਾਦੇ 

ਚੜ੍ਹੀ ਰਹੇ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੀ ਖੁਆਰੀ 

ਜਿੰਨੇ ਤੈਂ ਸੁਆਸ ਦਿੱਤੇ ਨੇ 

ਦਾਤਾ ਜੀ , ਜਿੰਨੇ ਤੈਂ ਸੁਆਸ ਦਿੱਤੇ ਨੇ 


ਮੇਰੇ ਮੇਰੇ ਕਰਦਾ ਰਹਿ ਗਿਆ , ਆਪਣੇ ਭੀ ਮੈਂ ਖੋਏ 

ਜਿਹੜੇ ਯਾਰ ਬਣਾਏ ਇਥੇ , ਕੁੱਝ ਜਿੰਦਾ ਕੁੱਝ ਮੋਏ 

ਰਹਾਂ ਬਣ ਤੇਰੇ ਡਰ ਦਾ ਸਵਾਲੀ , 

ਜਿੰਨੇ ਤੈਂ ਸੁਆਸ ਦਿੱਤੇ ਨੇ 

ਦਾਤਾ ਜੀ , ਜਿੰਨੇ ਤੈਂ ਸੁਆਸ ਦਿੱਤੇ ਨੇ 


ਕੂਕੁ ਯਾਦ ਰੱਖੀਂ , ਜਦੋਂ ਆਏ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ , ਸਾਰੇ ਹੀ ਖੁਸ਼ਬਾਰ ਹੋਏ 

ਜਦੋਂ ਚਲਿਆ ਮੈਂ ਨਾਲ ਚਾਲ ਦੁਨੀਆਂ , ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨਾਤੇ ਤਾਰ ਤਾਰ ਹੋਏ 

ਹੁਣ ਸਫ਼ਰਾਂ ਦੇ ਕਰਦੇ ਨਬੇੜੇ 

ਜਿੰਨੇ ਤੈਂ ਸੁਆਸ ਦਿੱਤੇ ਨੇ 

ਦਾਤਾ ਜੀ , ਜਿੰਨੇ ਤੈਂ ਸੁਆਸ ਦਿੱਤੇ ਨੇ 

Post a Comment

1 Comments